Bemin het onbekende

Martijn de Jong

Martijn de Jong

Oprichter van Verdieper. Op zoek naar het goede leven.

Onbekend maakt onbemind. Hoe bemin je dat wat onbekend is?


Inleidend

Ik liep vanmiddag in de sportschool een man tegen het lijf. Smoezelig shirt, te wijde trainingsbroek, afgetrapte schoenen. Van binnen had ik mijn oordeel al vrij snel klaar, zoals dat soms gaat. Onbekend maakt onbemind. Het is boeiend om de herkomst van dit spreekwoord te onderzoeken. Na even googlen vindt je allerlei toepassingen van dit spreekwoord, vaak gebruikt om een bepaald onderwerp aan te snijden. Het spreekwoord wordt gretig gebruikt als springplank, om een bepaald stokpaardje te bestijgen. Bijna laconiek – en vast met goede intenties – krijgt een artikel of aankondiging de titel ‘Onbekend maakt onbemind’ mee en dan begint het échte verhaal pas.

Stokpaardjes omdraaien

Nu heb ik niet de illusie dat ik geen stokpaardje bestijg. Integendeel. Ik wil pogen het spreekwoord zélf als stokpaard te gebruiken, maar dan precies andersom: een aansporing om het onbekende te beminnen, lief te hebben en aandacht te geven. Dat is niet eenvoudig. Het is al moeilijk genoeg om lief te hebben wat we kennen, laat staan dat we daar alles dat niet bekend is nog eens bij pakken. Daarom is de moeite waard om de volgende vragen eens te stellen: Waarom zouden we het onbekende moeten beminnen? En wat schieten we daarmee op?

Een stapje terug

Laten we een stapje terug gaan, naar het oorspronkelijke spreekwoord. We kennen het van buiten en daarom klinkt het vertrouwd én logisch. Maar wat bedoelen we er eigenlijk mee? Onbekend maakt onbemind? Wellicht schieten er allerlei bekende frasen door je hoofd: angst voor het onbekende, ‘wat de boer niet kent, dat vreet ‘ie niet’. En terecht, want het onbekende is in zichzelf een beetje eng, juist omdat het ons onbekend is. Het is on-eigen. Daarom is het onbekende beminnen ook onlogisch en daarmee zelfs ietwat onmenselijk.

De onverbiddelijke aanwezigheid van de onlogica

Zoals gezegd is het rationeel best slim om ervoor te kiezen om het bekende lief te hebben voordat we ons gaan bezighouden met het onbekende. Het bekende voelt veilig en vertrouwd: we weten wat we voor ons hebben, wat we kunnen verwachten. Tenminste, daar gaan we gemakshalve maar vanuit. Want – zonder flauw te doen – is ‘het bekende’ een kwestie van perspectief: alles dat bekend is, was ooit onbekend. Daarbij is het bekende ook nog eens niet altijd duidelijk te omschrijven. Wat is er precies bekend aan het bekende?

De goede nadruk leggen

Ik wil een poging doen om de aandacht te verleggen. Dat kan helpen om het even nét iets anders te bekijken, zoals ik gewend ben. Het is namelijk zinvol om na te denken over wat bekend of onbekend is, en waar de grens ligt. 
Wat als we kijken naar wat ‘beminnen’ eigenlijk betekent? Ik wijdde daar net al enkele woorden aan, maar vrij ruw en snel. Wellicht is het beminnen van het onbekende niet zozeer onderscheiden van het onbekende, maar veel meer de kunst van het beminnen.

Deel

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on whatsapp
On Key

Related Posts

Hello world!

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!