Verdieper - Op reis naar het goede leven

Op reis naar het goede leven

Een reisritueel

Op reis naar het goede leven. Ik vind de reis een prachtig beeld voor het leven. Binnenkort vertrekken de auto’s met sleurhutten weer richting het zuiden. Voor sommigen begint morgen de vakantie al, anderen moeten nog een paar weken wachten. Reizen plannen, tenten opzetten, zwembroeken mee. Het is bijna een ritueel. Zonnebrand kopen met precies de goede factor. Nog even kijken wat de GGD zegt over het reisadvies. Met een vakantie is dat nog wel te doen. Maar op de reis van het leven wordt dat toch wat lastiger. Daar hebben we nog geen TripAdvisor voor gevonden, waar we kunnen afgaan op de reviews. Of een handleiding waarbij we stap voor stap op weg worden geholpen, zoals bij een IKEA-kast. 

Op reis naar het goede leven is spannend en wel om twee redenen. In de eerste plaats is reizen an Sich al iets van een avontuur, los van je bestemming. Je verlaat je thuis en gaat op weg naar een andere plek. Een andere omgeving, met andere gewoontes, een andere taal. Je verandert, zou je kunnen zeggen. Hetzelfde geldt voor de reis naar het goede leven. Je bent onderweg. We zijn pelgrims, mensen van de Weg, soms struikelend, soms huppelend achter Jezus aan. Met het verschil dat we niet na een paar weken weer thuis komen, maar dat we op weg zijn naar een thuis waar we nog nooit geweest zijn. 

Wat is dat goede leven dan?

In de tweede plaats is ‘het goede leven’ iets waar we allemaal iets anders van vinden. Geluk. Gezondheid. Zin. Geld. Familie. Vul maar in. Het is een mooie term en ik moet zeggen dat ik hem zelf ook vaak gebruik: ‘het goede leven’. Alsof het dan duidelijk is. Ergens wel en snappen we met elkaar welke richting we op denken, maar tegelijkertijd wordt het ook makkelijk een lege term als we hem niet vullen. En we weten of hebben ondervonden dat het perfecte leven niet bestaat. We kunnen van alles kiezen en willen en plannen, maar het komt nooit helemaal zo uit. En zelfs als dat wel gebeurt, hebben we het idee dat we nog iets missen.

Bepaal je koers

Eén van de dingen die je onderweg doet, is afstemmen, koers bepalen. Paulus geeft aan dat de leiding van de Geest hierin essentieel is. Dus probeer God te ‘horen’. Sta open voor de stem of stemmen die je wijzen op het goede en probeer die te gehoorzamen. Bouw rust en stiltemomenten in in je leven. Draag de verhalen van Jezus mee en laat ze jou veranderen.

Oefen in het klein

Daarnaast zijn de mooiste momenten op een reis soms de onverwachte schoonheid, het avontuur dat je hebt als je een lekke band hebt, de tegenslag die toch iets moois meebrengt … als je het ziet. Doe dingen met aandacht. Luisteren, liefhebben, afwassen, lezen, werken, ademhalen. Oefen in het klein.

Geniet van het reisgezelschap

Een ander ingrediënt is leren genieten van je reisgenoten. Geloven kun je niet alleen en zo is het ook nooit bedoeld. Werk aan diepgaande relaties. Investeer tijd en investeer jezelf. Laat een ander je de weg wijzen als jij het even niet meer ziet. Zorg voor elkaar. Bemoedig elkaar. En dan niet alleen je reisgenoten die dichtbij staan, maar ook degenen die je onderweg ontmoet. Bij Jezus hoort iedereen erbij.

Volhouden. Het komt wel.

Verder is gewoon rustig doorstappen belangrijk. Je kunt het goede niet voor je uitschuiven, want het ligt om de hoek te wachten. Ik kan niet langer bedenken dat als ik eenmaal rust heb, of een huis, of een relatie of over dit-of-dat heen ben, dat ik dan wel de basis zal hebben om het goede leven te gaan leven. Het is dichtbij, het is nu. 

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp